| goi........-_-.... さんのプロフィール............my LOVE........フォトブログリスト | ヘルプ |
|
6月12日 Love & Timeเลขา: "ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ" ผู้จัดการ: "ใครครับ"เลขา: "เขาบอกว่าชื่อ ความรัก ค่ะ"ผู้จัดการ: "อืมม.. บอกเค้าว่าผมงานยุ่งมาก".......เวลาผ่านไป......เลขา: "ท่านค่ะ ความรัก ยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ"ผู้จัดการ: "อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ".....ผ่านไป.....เลขา: "ท่านคะ"ผู้จัดการ: "คุณ...ความรัก อีกเเล้วใช่ไหมครับบอกว่าผมงานยุ่ง ไว้ผมจะ...เลขา: "ไม่ใช่ค่ะ! มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ".....ในวันที่หัวใจว่างว่าง ว่าง...mobile Phone: You have 1 new message in your mailbox "Please call.. Goodbye from ความรัก" ผู้จัดการ: "ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย"เลขา: "ค่ะ""ตู้ดๆๆๆ ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ... "เลขา: "ติดต่อไม่ได้ค่ะ จะให้ฝากข้อความไหมคะ" ผู้จัดการ: " ไม่ต้องครับ" ความเหงาเข้ามาเยือน... แล้วเวลาก็ผ่านไป ผ่านไป...........ผ่านไป.... > > >>>>>> > >>>>>> > >>>>>> > >>>>>> >> >> "ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ" ผู้จัดการ: "ความรักครับ คือผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหมช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง ต้องขอโทษด้วยไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า ผมพร้อมที่จะมีความรักเเล้วถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ "> > >>>>>> > >>>>> .ร อ ร อ ร อ รอคอยความรักจนถึงวันนึง.....> > >>>>>> > >>>>>
เลขา: "ท่านค่ะ ความรักโทรมา ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ?"ผู้จัดการ: "ไม่ต้อง รีบโอนสายมาเลยผู้จัดการ: "สวัสดีครับความรัก คุณหายไปไหนมา ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่มีเวลาใส่ใจ ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผมผมขอโทษ..."> > >>>>>ความรัก: "ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะไม่ว่าจะอย่างไร ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอเมื่อใดก็ตาม ที่คุณเปิดใจต้อนรับเมื่อนั้น คุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรักเเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่าฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ค่ะ!> > >>>>>> > >>>>> .เงิน มีค่าเสมอเเม้กับความรักเเต่อย่าให้ถึงขนาดว่า ความรัก ซื้อได้ด้วย เงิน *** > > >>>>>> > >>>>>
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง4月29日 ให้ความสำคัญต่อกันทุกครั้งที่ตื่น..จะได้ยินเสียงเธอ …
“Morning ja, have a nice day na ja” ตอนนั่งทำงาน..จะได้ยินเสียงเธอ … “งานยุ่งมั้ยค่ะ..อย่าเครียดนะ ..เดี๋ยวหน้าแก่ไม่รู้ด้วย” ก่อนพักเที่ยง..จะได้ยินเสียงเธอ … “ทานอะไรเอ่ยวันนี้ ..ขอให้อร่อยนะจ๊ะ” ก่อนเลิกงาน..จะได้ยินเสียงเธอ … “เย็นนี้ติดธุระที่ไหนมั้ย? ทานข้าวเย็นด้วยกันนะคะ” ตอนกลับบ้าน..จะได้ยินเสียงเธอ …
“ขับรถดีๆนะคะ ..ถึงแล้ว..กดมาบอกหน่อยนะ” ทุกครั้งก่อนนอน..จะได้ยินเสียงเธอ …
“Good night and sweet dream na ja” -----------------------------------
นี่คือ..ความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่ง..
ที่ต้องการแสดงออก..กับชายที่รักของตน.. โดยที่ไม่ได้สนใจตัวเองว่า ..จะเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน ในอาทิตย์แรก … ผมรอคอยแต่..เวลาที่จะได้พูดคุยกับเธอ.. ไม่เป็นอันทำการทำงาน.. รอแต่เวลาที่จะได้เจอกัน.. หัวใจเริ่มพองโต
เดือนแรกผ่านไป … ความสนิทสนม..ทำให้เรารู้ใจกันมากขึ้น..
เรามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกันและกัน.. คำสัญญาเกิดขึ้นมากมาย 3 เดือนผ่านไป … ผมเริ่มเปลี่ยนไป สิ่งที่เธอทำผมเริ่มเย็นชา
มีแต่คำว่าเออ ว่าไง มีอะไรอีกป่าว แค่นี้นะ … แต่เธอยังเหมือนเดิม 6 เดือนผ่านไป … ผมจำไม่ได้ว่า..ครั้งสุดท้ายที่โทรหาเธอเมื่อไหร่…
แต่เธอยังคงโทรหาผม..ทุกวัน
เดือนที่ 7 … เธอทวงถามสัญญา..ที่เราทั้งสองได้สัญญากันไว้ …
รักนิรันดร์ของเรา..อยู่ที่ไหน? ผมไม่รู้ว่า..เกิดอะไรขึ้นกับเรา.. นับวันยิ่งจะเข้าใกล้-วันที่เราต้องจากกัน.. ผมไม่รู้ว่า..ผมรักเธอหรือป่าว..หรือมีเธอไว้แก้เหงาเพียงครั้งคราว..
ไม่ได้แกล้งหลอก..เพื่อนอนกับเธอ..แล้วก็ทิ้งไป
แต่ทำไม..นับวันยิ่งเย็นชากับเธอ..ทั้งที่เธอแสนจะน่ารัก..และเอาใจเก่ง ทุกวันนี้..เราไม่ได้เจอกันแล้ว ..เราห่างกันไปโดยอัตโนมัติ เธอจากไป..ด้วยรอยยิ้มที่แสนหวาน..ผมยังจำได้..
ผมมองจนเธอหายไปจากเบื้องหน้าผม.. ทำไมผมถึงรู้สึกเฉยๆได้
หนึ่งเดือนถัดมา … ผมรู้สึกว่า..ผมได้สูญเสียบางอย่างไป..เป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เลย..ก็ว่าได้ ไม่มีเสียงหวานๆ..คอยไต่ถามทุกข์สุข
ไม่มีเสียงหวานๆ..คอยเป็นห่วงเป็นใย ไม่มีรอยยิ้มหวานๆ.. ตอนที่ผมอ่อนล้า ไม่มีคำพูดจาที่เลิศเลอ.. ตอนที่หมดกำลังใจ ไม่มีคนคอยเตือน ..ตอนที่ผมเกเร ไม่มีคนคีบผักให้ ..ตอนผมกินสุกี้ ไม่มี ฯลฯ. … และก็ไม่มีแล้ว..ผู้หญิงที่ยอมสละทุกอย่าง..เพื่อปกป้อง..ผู้ชายที่ไร้หัวใจ-อย่างผม.. ไม่มี…อีกแล้ว
ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอ..ที่ผมเห็นครั้งสุดท้าย คงเป็นการแสร้งทำของเธอ..เพื่อให้ผมรู้ว่า..เธอเข้มแข็งพอ-ที่จะเดินจากผมไป.. แต่ข้างในจิตใจของเธอ..คงถูกความเย็นชาของผม..ทำลายจนแหลกเหลว..
แทบไม่เหลือชิ้นดีแล้ว
"ผมทำอย่างงั้นไป..ได้ยังไง?" เวลาผ่านไป..เธอเริ่มจะเข้มแข็งขึ้น ..แต่ผมกลับเริ่มอ่อนแอลง
การกระทำหลายๆอย่าง..มันยังวนเวียนอยู่ในหัว.. ความรู้สึกผิด..เกิดขึ้นมากมาย อยากจะพูดขอโทษกับเธอสักพันครั้ง..เพื่อให้ทุกอย่าง..กลับมาเหมือนเดิม แต่มันคงเป็นไปไม่ได้.. ผมได้สูญเสีย..สิ่งที่มีค่าที่สุดไปแล้ว คงจะรู้สึกดีขึ้น-ไม่น้อยเลย.. ถ้าตอนนี้..เธอมาอยู่ในอ้อมกอดของผม … มัน สายไปซะแล้ว ความรัก..มันละเอียดอ่อน..เกินกว่าที่จะให้ใครคนใดคนหนึ่ง..ดูแลรักษาหรือรับผิดชอบ
จำความรัก 3 ประเภท..ได้มั้ย?
1. ผู้หญิง..รักผู้ชาย 2. ผู้ชาย..รักผู้หญิง 3. ผู้หญิง..กับ..ผู้ชาย..รักกัน ถ้าคู่ไหน..มีทั้ง 3 ข้อนี้นะ รับรองได้เลย......(ไม่บอกก็รู้นะ) แต่ถ้าคู่ไหน..มีแค่ข้อ 1 ..หรือข้อ 2.. ก็เตรียมใจกันไว้บ้างนะ โปรดหยุด..การกระทำของท่าน..
หากว่า..ท่านกำลังทำให้..ใครบางคน..เสียใจอยู่ หวังว่า..ข้อความดังกล่าว จะมีประโยชน์ต่อท่าน..ในดินแดนแห่งความรักด้วยนะ Credit : P'Go 3月7日 :+: สิ่ ง เ ล็ ก ๆ ที่ ยิ่ ง ใ ห ญ่ :+:สิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ในคุณค่า... 2月27日 เมื่อตอนอายุ 15 ปี ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอเมื่อได้รัก....... เมื่อตอนอายุ 5 ปี .. ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอเอียงคอน้อยๆ .. กระพริบตา-อันกลมโตของเธอ .. แล้วถามฉันว่า … "หมายความว่า..อะไรหรือ?” เมื่อตอนอายุ 15 ปี ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอ เธอหน้าแดงก่ำ ..ก้มหน้า-เล่นชายเสื้อเธอเอง รู้สึกว่า..เธอกำลังยิ้มอยู่ เมื่อตอนอายุ 20 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอซบลงบนไหล่ฉัน ..กอดแขนฉันไว้แน่น ราวกับกลัวว่า...ฉันจะหายจากไป..ต่อหน้าเธอ เมื่อตอนอายุ 25 ปี ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอ เธอวางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ .. แล้วเดินมาดึงจมูกฉัน...พร้อมกับพูดว่า... “รู้แล้ว! ตื่นขึ้นมาได้แล้ว จะนอนไปถึงไหน?” เมื่อตอนอายุ 30 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอมองฉันแล้วพูดว่า “ถ้าเธอรักฉันจริงๆ ..เลิกงานแล้ว..ก็อย่าเถลไถลไปที่อื่นสิ แล้วก็..อย่าลืมซื้อกับข้าวมานะ!” เมื่อตอนอายุ 40 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอเก็บจานชามบนโต๊ะไปล้าง...พร้อมกับพูดว่า “รู้แล้ว.. รู้แล้ว...รีบๆไปสอนการบ้านให้ลูกไป!” เมื่อตอนอายุ 50 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอนั่งถักเสื้ออยู่ แล้วพูดกับฉัน..โดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา “จริงหรือ? ในใจเธอ..ไม่ใช่คิดอยากจะให้ฉันตายเร็วๆรึไง?” แล้ว..เธอก็หัวเราะไม่หยุด เมื่อตอนอายุ 60 ปี ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอหัวเราะ-พลางทุบไหล่ฉัน “ตาบ้า! ลูกๆก็โตกันหมดแล้ว.. ยังจะมาทำปากหวานอีก!” เมื่อตอนอายุ 70 ปี เรา..นั่งอยู่บนเก้ายาว ..ทบทวนจดหมายรัก... ที่ฉันเขียนให้เธอ...เมื่อ 50 ปีก่อน..ด้วยกัน มืออันเหี่ยวย่น-ของเราสองคน..ก็จับกันไว้ตลอด เมื่อฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ เธอมองหน้าฉัน-แล้วยิ้มให้ ถึงแม้ใบหน้าเธอ..จะเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น แต่..เธอก็คงยังแลดูสวยงาม..เสมอ เมื่อตอนอายุ 80 ปี เธอบอกว่า..เธอรักฉัน แต่..ฉันไม่ได้พูดอะไร-สักคำ เพราะว่า..ฉันร้องไห้ออกมา นี่..เป็นวันที่ฉันมีความสุข..มากที่สุดในชีวิต เพราะว่า.. ในที่สุด..เธอก็ยอมพูดออกมาว่า.. “ฉัน รัก เธอ” 2月7日 หนังสือปกสวยๆ...ก็น่าคิดนะอย่าตัดสินหนังสือว่าดี แค่ปกสวยๆ
อย่าบอกว่า?.น่ารักเหลือเกิน แค่คุยกันหนเดียว
คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย?ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกที่ชอบไม่ ได้
คนที่บอกว่าจะไม่แต่งงาน?มักแซงหน้าแจกการ์ดก่อนคนอื่นเสมอ
การชอบหนังสือสักเล่มก็ไม่ได้หมายความว่า ...
หนังสือเล่มนั้น .. เนื้อหาดีทุกหน้า
การรู้สึกดีกับใครสักคน ...
ไม่จำเป็นว่า .. เขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย
อย่าเสียดายเวลา ?
ถ้าอ่านหนังสือบางเล่มจบแล้วพบว่า..ไม่ใช่แบบที่ชอบ
จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่
เพราะอย่างน้อยที่ผ่านมา?
ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างแน่นอน
แม้วันหนึ่งจะรู้ว่า? เขาหรือเธอคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด
เพราะอย่างน้อย? เราก็ได้รู้จักตัวเองมากขึ้น
... และพร้อมที่จะตามหาคนของเราต่อไป
การอ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา ?
เช่นเดียวกับที่ ...เราไม่สามารถรู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก
หนังสือมีสิ่งต่างๆ หลากหลายให้ศึกษา
ทดลองอ่านดู?ก่อนที่จะตัดสินว่าน่าเบื่อ
บางครั้ง?สิ่งที่เราไม่เห็นประโยชน์และมองผ่านมันไป
วันหนึ่งมันอาจจะมีค่าสำหรับเรา ?
แล้วในตอนจบ?ก็จะรู้ว่าหนังสือประเภทไหนเหมาะกับเราที่สุด
เหมือนกับความรัก?
ทุกครั้งที่เรามีความรักกับใครสักคนนั้น แม้ทุกอย่างจะเดินมาถึงจุดจบ?
แต่คนทั้งคู่ย่อมได้รับอะไรจากสิ่งต่างๆ ผ่านมาโดยไม่รู้ตัว
อย่างน้อยที่สุด?ก็ได้บทเรียนที่มีค่าเพิ่มอีกบทหนึ่ง
บทเรียนที่จะนำไปสร้างความรักครั้งใหม่ให้มีรากฐานที่ดีกว่าที่ผ่านมา
สำหรับฉัน \"ความรัก\" เปรียบเหมือน ...
การได้อ่านหนังสือหลายๆ เล่ม (แต่อ่านทีละเล่มนะ)
แต่ละเล่มที่ผ่านไป สอนให้ฉันเข้มแข็ง?
สอนให้ฉันรู้จักโลกที่เป็นจริง?
และสอนให้ฉันรู้จักใจของตัวเอง
แม้ว่าตอนจบของแต่ละเล่มจะไม่สมใจ
แต่ฉันก็ไม่คิดจะหยุด ท้อ หรือ กลัวที่จะค้นหา
และฉันก็จะอ่านต่อไป? จนกว่าจะเจอ \"หนังสือของฉัน\"
คุณล่ะ?เจอรึยัง?
ถ้าเจอแล้ว?อย่าลังเลที่จะหยิบขึ้นมาเปิดอ่าน
อย่ากลัวที่จะเสียเวลาและผิดหวัง
ไม่แน่นะ?เล่มที่อยู่ในมือตอนนี้น่ะ
อาจจะตรงกับความรู้สึกของคุณที่สุดก็ได้ |
|
||||
|
|